He refers to the art of voicing of which main carrier is the voice, as a speech and as a song. Speaking of voice, we also speak at once of hearing, because both of them are closely related in ways that are not always comprehensible.

The professor revealed that the ear functions are much more complicated and important than his traditional and well known role as an auditory sense organ. As a primordial sensory organ, the ear plays a fundamental role in the psicological and mental development of a human being. It develops, organizes and feeds the nervous system. It s the path that leads to the essense.
Also, it controls and tunes the movement of the body, its balance, as well as the colour, the tension, the rythm and the flow of the voice. A flat voice is nothing but a sign of a poor analysis of sound. If the ear is completely detuned then the voice will be as well. With the improvement of hearing, the voice will also find its lost confidence.

According to professor Tomatis, the most important role of voice is, undisputably, the possibility of activation of celebral potential, that draws energy through the vibrations caused by the voice.

Part of the vocal act is the act of singing that contributes in his own way in the increase of the energetic charge of the brain. The body literally vibrates with song and harmony. This gives humans a striking advantage in relating to the enviroment. The act of singing permits us to open a dialogue with space so that we become flooded by its vibrations and merge with it. As soon as you sing you get feedback from your surroundings. Does the sound drop with a dull thud, or does it spring back at you, and make you prick up your ears and feel cheerfully alive?

The professor also calls to attention, all the precautions that must be taken by all human beings, not only those who have a career in singing, with regard to our auditory nerve. The precautions must be taken seriously into consideration, mainly because of the noise pollution that exist in our times, specially in the big cities, that overburdens our hearing with multiple stimulants and useless sounds. Our ear suffers from the constant babbling of the world, at which we surrender without any resistence, without being really aware of what is happening and how to reverse it.

With the psycho – acoustic test, everyone can check regularly his ear condition. With this treatment the ear learns not only how to hear, but most importantly, how to listen, which means to seek constantly to be informed.

The book appeals mainly to classic music singers, musicians, composers, actors, newscasters and generally to every person whom ear and voice have fundamental role in his profession. It also appeals to children or adolescents with difficulties in reading, speaking and articulation

Βασισμένο στη θεωρία – μέθοδο Tomatis, το βιβλίο πραγματεύεται τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο αυτί μας και τη φωνή μας και κατ’ επέκταση ανάμεσα στην ακρόαση και την επικοινωνία. Αναφέρεται στην τέχνη της φώνησης, της οποίας κύριος φορέας είναι η φωνή, σαν λόγος και σαν τραγούδι. «Μιλώντας όμως για φωνή, μιλάμε ταυτόχρονα και για ακοή γιατί το ένα δεν νοείται χωρίς το άλλο. Το αφτί και η φωνή είναι στενά συνδεδεμένα το ένα με το άλλο με τρόπους όχι πάντα εύκολα κατανοητούς».

Συγκεκριμένα για το αυτί, ο καθηγητής μας εξηγεί ότι: «στην ολότητα του έχει λειτουργίες πολύ πιο πολύπλοκες και σημαντικές από τον παραδοσιακό, γνωστό του ρόλο ως αισθητήριο όργανο ακοής. Ως το πρωτογενές αισθητηριακό και ρυθμιστικό όργανο, το αφτί παίζει έναν θεμελιώδη ρόλο στη βιολογική, νοητική και ψυχολογική ανάπτυξη και υγεία του ατόμου. Αναπτύσσει, οργανώνει και τροφοδοτεί το νευρικό σύστημα». Είναι η δίοδος που εξασφαλίζει την πρόσβαση στην ουσία. Καταλήγει στην ύπαρξη, την ίδια στιγμή που επιτελεί το άνοιγμα της ύπαρξης στο σύμπαν, μέσω του σώματος. Γίνεται το όργανο του, με την ενεργό δυναμική που του παρέχει, με το λόγο που του μεταγγίζει, με τη λήψη του ηχητικού κόσμου που του προτείνει και με βάση τον οποίο διαμορφώνονται το τραγούδι, η μουσική, ο λόγος. Οι γλωσσολογικο – ακουστικές δομές είναι αυτές που θα καταστήσουν αυτόν τον κόσμο αισθητό.
Επιπλέον, ελέγχει και συντονίζει τις διάχυτες και λεπτές κινήσεις του σώματος, τη στάση και την ισορροπία του, καθώς επίσης τη χροιά, την ένταση, τον ρυθμό και τη ροή της φωνής. Μια επίπεδη φωνή δεν είναι τίποτε άλλο παρά σύμπτωμα μιας φτωχής ανάλυσης ήχων. Αν το αυτί είναι αποσυντονισμένο τότε και η φωνή θα είναι αποσυντονισμένη. Με τη βελτίωση της ακοής, αυτομάτως και η φωνή βρίσκει τη χαμένη της σιγουριά. Σύμφωνα με τον καθηγητή Tomatis, ο πιο σημαντικός ρόλος της φωνής είναι, αδιαμφισβήτητα, η δυνατότητα ενεργοποίησης του εγκεφαλικού δυναμικού, το οποίο αντλεί ενέργεια μέσα από τις δονήσεις που προκαλεί η φωνητική πράξη.

Μέρος της φωνητικής πράξης αποτελεί το τραγούδι, το οποίο συμβάλλει με τη σειρά του στην αύξηση της ενεργειακής φόρτισης του εγκεφάλου. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε πως το τραγούδι είναι μια λειτουργία εγγεγραμμένη στο μητρώο των ανθρώπινων λειτουργιών. Ανταποκρίνεται σε μια αναγκαιότητα έκφρασης, διερεύνησης του εαυτού, γνωριμίας του σώματος, επικοινωνίας με το περιβάλλον. Είναι από τις πλέον πολύτιμες λειτουργίες όσον αφορά τη τροφοδοσία του νευρικού συστήματος με δονήσεις, όπως προαναφέραμε. Χάρη στη συνεισφορά των δονήσεων, μπορεί κανείς να υπερβεί διάφορα στάδια της συνείδησης προκείμενου να επιτύχει μια διαλεκτική σχέση ανάμεσα στο σώμα και την έκφραση, σχέση της οποίας τα αποτελέσματα εμπλουτίζουν τη σωματική ολοκλήρωση και συγχρόνως, τον τρόπο της λεκτικής εκδήλωσης. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε πως το τραγούδι βοηθά στη έναρξη διαλόγου με το χώρο. Δημιουργεί ένα κλίμα επικοινωνίας με τον καταιγισμό των παλμών που δημιουργεί με τη βοήθεια του παλλόμενου αέρα που εισχωρεί σε κάθε άτομο. Θα λέγαμε λοιπόν πως τραγουδώ σημαίνει καθιστώ τον περιβάλλοντα χώρο περισσότερο ζωντανό, περισσότερο παλλόμενο, ώστε κυριολεκτικά να εμβαπτιστώ, να πλημμυρίσω και να συμμετάσχω μέχρι να γίνω ένα με το χώρο.

Ο καθηγητής, επίσης, επισημαίνει τις προφυλάξεις που πρέπει να παίρνει το άτομο, όχι μονάχα ο τραγουδιστής, σχετικά με αυτό το τόσο σπουδαίο, αλλά συνάμα όσο ευαίσθητο όργανο, το αφτί. Η προφύλαξη αποτελεί γεγονός υψίστης σημασίας, αν αναλογιστούμε ότι στη σύγχρονη εποχή, εξ’ αιτίας της ηχορύπανσης που δημιουργείται στις μεγαλουπόλεις, το αφτί βομβαρδίζεται καθημερινά από μυριάδες και μυριάδες ερεθίσματα και άχρηστους ήχους. Υφίσταται, θα λέγαμε, μια σειρά πιέσεων, ένα συνεχές μουρμουρητό, τη διαρκή «φλυαρία» του κόσμου, στην οποία παραδινόμαστε δίχως άμυνα, δίχως να έχουμε πραγματικά συναίσθηση του τι συμβαίνει και πώς να το ανατρέψουμε.
Με το τεστ «ψυχο-ακουστικής διερεύνησης», (ένα είδος check – up όπου ο καθένας μπορεί να ελέγχει, κατά τακτά χρονικά διαστήματα την αποκωδικοποιητική ικανότητα του αφτιού του), το αφτί εξασκείται όχι μόνο να ακούει, αλλά κυρίως να «ακροάται», δηλαδή να επιθυμεί συνειδητά να πληροφορηθεί τα όσα λέει ο συνομιλητής του. Η έννοια της ακρόασης εμπεριέχει την έννοια – παρέμβαση της θέλησης που δρα άμεσα και αλλάζει εντελώς τη νοητική μας στάση, καθώς επίσης προτρέπει ολόκληρο το νευρικό σύστημα να μπει σ’ αυτήν την ιδιαίτερα ενεργο – δραστήρια και κινητήρια, τόσο για το σώμα όσο και για τη σκέψη μας, δυναμική. Με την ακρόαση δηλαδή, επιτυγχάνεται ένα πέρασμα στην πράξη που δεν είναι άλλο από τη συμμετοχή του υποκειμένου, μια εκούσια συμμετοχή, που φθάνει μέχρι να προσφέρει το αφτί , το σώμα και ολόκληρο το νευρικό του σύστημα στο μουσικό ή λεκτικό μήνυμα που επιθυμεί να αφομοιώσει.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο διακριτά μέρη. Στο πρώτο μέρος υπογραμμίζεται ο θεμελιώδης ρόλος του αυτιού ως ρυθμιστής και επισημαίνονται οι λειτουργίες και οι ιδιότητες του παραθέτοντας παραδείγματα – πραγματικά περιστατικά από την προσωπική εμπειρία του ίδιου του καθηγητή. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά σε περισσότερο πρακτικά ζητήματα όπως για παράδειγμα ανάλυση της νευροφυσιολογίας του αυτιού καθώς επίσης προτείνονται τρόποι βελτίωσης της ακουστικής εμπειρίας μέσω των στάσεων του σώματος, της σωστής αναπνοής και χρήσης των φωνηέντων.

Συνοψίζοντας θα λέγαμε πως το βιβλίο αποτελεί καθοδηγητικό εργαλείο για μια ουσιαστική επανάκτηση της επικοινωνίας με τους συνανθρώπους μας. Καθιστά εμφανές ότι η δυνατότητα ακοής δεν αποτελεί μια απλή ιδιαιτερότητα του αυτιού, αλλά μια κατάκτηση. Δεν είναι μονάχα μια οργανικά κλειστή – νευρολογικής φύσεως διεργασία αλλά μια ενεργητική, συνειδητή, δυναμική και διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία. Δεν αποτελεί δεδομένο αλλά ζητούμενο. Δεν ακούμε όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο. Ακούμε επιλεκτικά γεγονός που σχετίζεται με τον ψυχισμό μας και την διαμόρφωση του εγκεφάλου στα περιβαλλοντικά ερεθίσματα. Όσο και αν μπορεί να μας φαίνεται απίστευτο, ένας από τους σημαντικότερους λόγους που οι διαπροσωπικές σχέσεις περνούν σήμερα κρίση είναι επειδή έχουμε ξεχάσει να ακούμε.

Στόχος του βιβλίου είναι να ευαισθητοποιήσει μια ευρεία γκάμα ατόμων, που επιθυμούν, είτε για επαγγελματικούς είτε για προσωπικούς λόγους να μάθουν να αυτό – ενεργοποιούνται από την ίδια τους τη φωνή. Πρωτίστως, απευθύνεται σε καλλιτέχνες, μουσικούς, τραγουδιστές οι οποίοι επιθυμούν να βελτιώσουν ποιοτικά τη φωνή τους, να της προσδώσουν ιδιαίτερη χροιά, μουσικότητα και τονικότητα, σε εκπαιδευτικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους οι οποίοι επιθυμούν να αποκτήσουν καλή άρθρωση και αρμονική έκφραση. Επίσης, επωφελούνται τόσο άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, με προβλήματα συγκέντρωσης, δυσλεξίας, μνήμης και λεκτικής έκφρασης καθώς επίσης άτομα τρίτης ηλικίας, μαθητές, σπουδαστές, έγκυες γυναίκες και γενικότερα άτομα που εργάζονται σε επικοινωνιακά επαγγέλματα.