Αναζητώντας κανείς τα γλωσσολογικά χαρακτηριστικά του κάθε τόπου μπορεί να ανακαλύψει καινούργιους ήχους, καινούργιες λέξεις, μια καινούργια μορφή επικοινωνίας που μόνο οι κάτοικοί του γνωρίζουν να χρησιμοποιούν. Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου θέματος γίνεται γιατί μοιάζει μαγική η ιδέα της ανακάλυψης μιας γλώσσας διαφορετικής, βασισμένης στους ήχους που μόνο λίγοι έχουν την ικανότητα να χρησιμοποιούν. Κάθε τόπος και η ιστορία του λοιπόν…

Το χωριό Αντιά βρίσκεται στη Ν.Α. πλευρά της Εύβοιας σε απόσταση 38 χιλιομέτρων από την Κάρυστο. Οι κάτοικοι αυτού του χωριού έχουν ανακαλύψει ένα διαφορετικό τρόπο για να επικοινωνούν μεταξύ τους: τα σφυρίγματα. Συνεννοούνται με σφυρίγματα, ένας καταπληκτικός τρόπος ομιλίας. Κάθε φθόγγος σφυρίζεται χωριστά και είναι τέτοια η μέθοδος ώστε ο ένας καταλαβαίνει απόλυτα τον άλλον. Οι Αντιώτες όταν μιλούν σφυρίζοντας προφέρουν συλλαβές και μάλιστα κάθε φθόγγος ξεχωρίζει και στην εξασκημένη γλώσσα του ομιλητή και στο εξασκημένο αυτί του δέκτη.
Αν παρατηρήσει κανείς τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα σφυρίγματα στην καθημερινότητά μας θα διαπιστώσει ότι σφυράμε με σημασία στα γήπεδα, σ΄ αυτούς που βγάζουν λόγο, για να φωνάξουμε κάποιον από μακριά, για να μαζέψει ο τσοπάνης τα ζώα του. Άλλο όμως αυτές οι σφυριγματιές και άλλο να στέκεται ο ένας στη μια ράχη και ο άλλος στην άλλη και να συνεννοούνται μεταξύ τους με το σφύριγμα.

Έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις που αφορούν τους λόγους που οδήγησαν στη χρήση της γλώσσας αυτής. Κάποιοι θεωρούν ότι οι Αντιώτες ήταν Πέρσες που δεν ήθελαν να γίνει γνωστή η καταγωγή τους και χρησιμοποιούσαν τα σφυρίγματα για να μην καταλαβαίνει κανείς τη γλώσσα τους και την καταγωγή τους. Σήμερα υποστηρίζουν ότι οι Αντιώτες ήταν Έλληνες απλά μετά την ήττα των Περσών στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας δυο στρατιώτες του Ξέρξη ξέμειναν εκεί. Ο ένας από αυτούς έμεινε στα Αντιά, αφομοιώθηκε στο περιβάλλον και ασχολήθηκε με το να φτιάχνει αντιάδες (ξύλινο εξάρτημα του αργαλειού) μια τέχνη που εξασκούσε στην πατρίδα του. Σ΄ αυτόν οφείλεται και το όνομα Αντιά που πήρε το χωριό. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τα χρησιμοποιούσαν για να ενημερώνουν το χωριό όταν ερχόντουσαν οι πειρατές. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι αλήθεια γιατί το χωριό είναι ορεινό οπότε δεν μπορούσε απειληθεί από πειρατικά καράβια. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα σφυρίγματα χρησιμοποιούνται για ένα πολύ πρακτικό λόγο, από την ανάγκη να μιλάει ο ένας με τον άλλον από τη μια πλαγιά στην άλλη καθώς ο οξύς ήχος διαπερνά τον αέρα και φτάνει καθαρός στην απέναντι πλαγιά.

«Γλώσσες» που βασίζονται σε σφυρίγματα υπάρχουν και σε άλλες χώρες στην Τουρκία, το Μεξικό. Στο νησί Γκομέρα για παράδειγμα το οποίο είναι ένα από τα Κανάρια Νησιά το πρόγραμμα μαθημάτων για τα δημοτικά σχολεία περιλαμβάνει ένα ιδιαίτερο υποχρεωτικό μάθημα: το σφύριγμα. Σκοπός του μαθήματος αυτού είναι να διασωθεί η γλώσσα του σφυρίγματος που υπάρχει εδώ και αιώνες στο νησί και κατέστησε δυνατή την επικοινωνία μεταξύ χωρικών και βοσκών που τους χώριζαν τεράστιες χαράδρες και κοιλάδες.

Η τόσο ιδιαίτερη μορφή επικοινωνίας είναι ακόμη ζωντανή στα Αντιά γιατί έχουν απομείνει λίγοι μεγάλοι άνθρωποι που χρησιμοποιούν αυτή τη γλώσσα. Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι τα Αντιά έχουν γίνει πολύ γνωστά λόγω αυτού του τρόπου ομιλίας και οι κάτοικοί τους έχουν παρουσιάσει τη σφυριχτή γλώσσα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2005 ενώ έχουν γίνει πολλά αφιερώματα που αφορούν αυτόν τον καταπληκτικό τρόπο ομιλίας.